Kitaplar ve Yayınlar

Bütün Övgüler Sri Guru ve Sri Gauranga'ya Olsun 

Vaisnav Aile 

Srila Bhakti Sundar Govinda Dev-Goswami Maharaj

Aralık 1992 - Kalküta

Herşey bilinçte yaşıyor. Guru Maharaj böyle demiştir. Bu son derece hayati bir nokta. Ruhani kardeşleriyle hep bu konu üzerinde konuşmuşlardır. Guru Maharaj hep aynı bakış açısını korudu ve diğerleri de özellikle de Jajavar Maharaj onu bu kavramdan uzaklaştırmaya çalıştılar. Guru Maharaj öncelikle şu açıklamayı yapardı; "Görmekte olduğunuz şeyler gerçek değildir. Zıt olanı görüyorsunuz. Aslında o öyle değil böyledir. Projeksiyon camına slayd'ı koyduğunuzda göz negatifi gösterir, pozitifi değil. Her zaman negatifi görüyorsunuz. Guru Maharaj böyle başlar ve sonunda şöyle derdi; "Herşey bilinçte yaşar. Eğer bilinciniz yerinde değilse birşey göremezsiniz. Ve eğer bilinç temiz değilse, Krşna-loka'yı veya başka birşeyi görmeniz olanaksızdır." Tartışmalar böyle devam ederdi ve bizler de bundan çok büyük tad alırdık. Ama bu kavramı, bir adanmışın ruh halini dostlarıma nasıl aktarabilirim? Hep bunu düşünüyorum:

Jajavar Maharaj ve Guru Maharaj tamamen farklı ruh haline  sahiplerdi ama bir ortak yönleri vardı, her ikisi de Krşna bilinci uygulaması içindeydiler ve her ikisi de Krşna'nın iyi kullarıydı, her ikisi de samimiydi. Ben bunları ortadan konuşuyorum, Guru Maharaj'ın öğrencisi olarak değil. Guru Maharaj'ın öğrencisi olarak Gurumun en yüce mertebede olduğunu düşünmeliyim. Bu türlü farkındalıktan söz etmiyorum. Bazen ikisi çok savaşırlardı. Bu tür savaşları anlatmak istemiyorum, ama sonuçta tepkisi bana dönmeyecek. Dostlarımın kalplerinde bunu oluşturmak istiyorum. Onlar da konuşuyorlar, tartışıyorlar, fikir savaşı yapıyorlar, çok çok derine ve çok ağır konulara dalıyorlar. Swami Maharaj'la da fikir tartışmaları yapılırdı; (bu tartışmalar) Kalküta'da Swami Maharaj'la sabah saat ikiye kadar sürerdi. Krşna Bilinci üzerinde görüşmeler yapmak üzere, bir iki ay Çaitanya Saraswat Math'da kalırdı. Pek çok konuyu görüşürlerdi. Ve Guru Maharaj'ın aşkın bilgi konusunda bir umman olduğunu biliyoruz. Onlar da bilirlerdi. Guru Maharaj'ın yanına gelince tatmin olurlardı. Tatmin olana kadar Guru Maharaj'la  fikir tartışması yaparlardı, ağır tartışırlardı. Genelde olumsuz bir etki beklerdiniz ama hiç de öyle olmazdı. Her zaman sonuç pozitif olarak bize ulaşırdı. Bu da Jajavar Maharaj'ın ve Guru Maharaj'ın merhametinden kaynaklanır.  Nasıl ifade uyguladığıma bakın. Önce Jajavar Maharaj'ın adından söz ediyorum, sonra Guru Maharaj'ın adını söylüyorum. Bu doğru uygulamadır.. Biz nasıl bu anlayışa ulaştık? Sadece Guru Maharaj'ın merhameti sayesinde buna sahibiz. Ve ben de Jajavar Maharaj'a karşı her zaman çok itaatkardım, Guru Maharaj'a karşı çok itaatkardım. Fakat onlar farklı ruh halleri sergiliyorlar, buna rağmen onların bu farklı ruh hallerinden bize negatif birşey gelmiyor. Durmadan, arkadaşlarıma ve kardeşlerime bu ruh halini nasıl veririm diye düşünüyorum. Ve bu bizi kurtarabilir. Başka hiçbir şey kurtaramaz. 

Jajavar Maharaj'dan bir sürü şey duydum Guru Maharaj'dan da pek çok şey duydum ve fikir tartışması yaparlarken savaşırlardı ama Guru'ya ve Vaisnav'a olan sraddhamızı, inancımızı kaybetmememiz gerekir. Asla, Jajavar Maharaj kötüdür ve Guru Maharaj iyidir diye düşünmemeliyiz, biz asla böyle düşünmeyiz. Birbirinden tamamen farklı tartışma çizgisinde olurlardı, biri tanrı-tanır, diğeri tanrı-tanımaz yoldan giderek tartışırlardı, bazen öyle olurdu. Ayrıca Guru Maharaj'ın diğer Ruhani Kardeşlerini de gördük, hepsi de çok ileri düzeyde panditlerdi, üstün nitelikli kişilerdi. Ad olarak Vaikanas Maharaj'ı anabiliriz, o büyük bir panditti. Çok nitelikliydi. Ve her zaman Guru Maharaj'ı görmeye gelirlerdi. Ve geldikleri zaman da Guru Maharaj'la daima fikir tartışması yaparlardı. Devamlı soru cevap olurdu. Bazen bütün gün soru cevap olurdu.  

Yemek yerler, dinlenirler ve tekrar soru cevap için Guru Maharaj'a giderler. Ve Guru Maharaj'dan yaşça büyük olan biri, yaşça küçük olan Guru Maharaj'a soru sorar; belli bir durumla ilgili karar vermeleri gerektiğinde, kutsal metinlerle ilgili ve pek çok şey hakkında Guru Maharaj'la fikir tartışması yaparlar. Ama bizler inancımızı kaybetmeyiz. Ben kendimden söz ediyorum. Onlara olan inancımı kaybetmem. Goswami Maharaj'a tam saygım vardır, Madhava Maharaj'a tam saygım vardır; Vaikanas Maharaj'a, nitelikli bir çok Maharaj'a, Srauti Maharaj'a. Ve onlar da beni kendi oğulları olarak görürler. 

Benim Sridhar Maharaj'ın öğrencisi olduğumu, onun başka bir Maharaj'ın öğrencisi olduğunu düşünmezler. Gelirlerken yanlarında öğrencileriyle gelirler, bir kişi, iki öğrenci getirir, bir kişi duruma göre dört öğrenci getirir ve grup olarak da gelirler. Ama o zamanlar içimizde gruplaşma, partileşme duygusu uyanmazdı. O öteki gruptan, ben başka gruptanım diye hissetmezdik. Jajavar Maharaj'ın öğrencisi gelirdi, onunla ikiz kardeş gibiydik, bir arada yaşardık. Duygularımız çok hoş duygulardı, üstelik Guru Maharaj Ruhani Kardeşlerinden biri ölürken ağlardı. Sadece dış olarak değil, büyük üzüntü yaşardı. Hastalanırdı, Ruhani Kardeşlerine olan şafkati işte bu türlüydü. Ve Jajavar Maharaj'ın öğrencisinin veya Goswami Maharaj'ın öğrencisinin öldüğünü duysak onlar için hepimiz ağlardık. Böyle bir ilişkiyi neden şimdi kuramıyoruz. Anlamıyorum. 

Bir boşluk olduğunu biliyorum ama o boşluğu dolduramıyorum. Batıya gittim ve bu anlayışı  başka yoldan anlattım. Partizanlık duygularıyla buraya gelmedim, Batıya Gurumuzun anlayışını getirmek için geldim, bu anlayış en yüce anlayıştır. Taraf tutmaya gelmedim. Ben seçim kampanyası yapacak biri değilim. Ve biz, bu duyguya doğduğumuz andan sahibiz. 

Guru Maharaj'a katıldığım zaman, Krşna Das Babaji'ye Math'a gelmesi için ricada bulundu. Ertesi gün Krşna Das Babaji Maharaj Guru Maharaj'ı görmeye geldi ve Guru Maharaj ondan ricada bulundu; "Bu çocuğu görüyor musun? Şundan bundan konuşuyor. Lütfen onu sınavdan geçir." Krşna Das Babaji güzel duygular içinde, değişik şekillerde, şarkılarla beni sınadı. O sıralar Vaisnav şarkıları bildiğimi söylemiştim ve Krşna Das Babaji çok şarkı bilir, Guru Maharaj'dan bile çok. Değişik yollardan beni sınadı ve dedi ki; "Evet Maharaj, birşeyler biliyor. Ve mutlu mutlu konuşurlardı. 

Guru Maharaj, Krşna Das Babaji Maharaj'a ağır bir dille Math'dan ayrılmasını söylediği zaman çok üzülmüştüm ve Guru Maharaj'a karşı çıktım, "Neden ona böyle dedin?" Guru Maharaj'la ilişkim çok yakındır. Guru Maharaj'a herşeyi söyleyebilirim, ilişkimiz böyleydi. Onun için sordum, "Neden Babaji Maharaj'a böyle dedin? Misyonumuz için her zaman yardımcı oldu, sana karşı hep sevgi doludur. Kalbinde sana karşı büyük saygı besler ve sen sıradan bir insan gibi davrandın? Ve bu da beni çok üzüyor. (not: Krşna Das Babaji Maharaj, Guru Maharaj tarafından Math'dan uzaklaştırıldı çünkü bir sahajiya kirtanına katılmak istemişti.) Guru Maharaj'ın yanıtı ise çok üst bir düşünceden kaynaklanıyordu, Guru Maharaj şöyle dedi; "Guruma ihanet edemem. Prabhupad Saraswati Thakur öğrencilerinden hiçbirinin sahajiya-kirtanına gitmesini, duymasını istemedi. Ve o da bunu yapacaktı. O benim belki de en iyi arkadaşım ama Prabhupad'dan daha iyi değil." 

Guru Maharaj'ın cevabı böyleydi. "Prabhupad Saraswati Thakur bundan hoşlanmazdı ve o da benim en iyi arkadaşım, neden böyle yapıyor? Ve pek çok kere söyledim, dinlemiyor. Söylemesi çok zor ama söylemeliyim, aksi halde Guruma ihanet etmiş olurum. İçim rahat." Guru Maharaj da ağlıyordu ama Guru'sunu göz ardı edemezdi. Vaisnav'lara, Guru'lara, Ruhani Kardeşlere  karşı bu tür bir duyguya  sahibiz. Ve bu da benim zayıflığım. Kimseyi ağır bir şekilde azarlayamam. Ve durmadan çözüm ararım, nasıl uyum sağlayabilirim diye. 

Bazı ülkelerde  ikiye bölünmüş partizanlık duyguları var, ama nasıl  aralarında uyum sağlayabilirim, bilmiyorum. Oysa uyum bulmak gereklidir. Bir sürü yol denedim. Sonunda dedim ki, "Küçük bir köy olan Nabadwip'te 20 grubuz. Saraswati Thakur'un öğrencilerinin 20 den fazla Math'ı var. Kendi aramızda uyum içindeyiz ve burada yaşıyoruz, o halde neden sizler sadece  iki partisi olan bir ülkede saygısızlık yapmadan duramıyorsunuz? Belki diğerlerinin anlayışı ile, ilkeleri ile v.b., uyuşmuyorsunuz. Ama saygısızlık etmeden kendi yolunuza gidebilirsiniz. Neden yapamıyorsunuz? Pek çok kez bu şekilde yazdım belki 20 mektup gönderdim. Uyum sağlamaya çalıştım. "Eğer onunla beraber gidemiyorsan, o zaman tek başına git, ama onu rahatsız etme, o da seni rahatsız etmez. Unutursun."

Aslında yenik düştüğüm doğru. Uyum yaratmaya çalışıyorum. Uyum yaratmak çok zor. Ancak Krşna herşeyi uyum haline getirebilir. Maya ve Krishna;  chit-sakti ve jiva-sakti, herşey Krishna tarafından mükemmel şekilde uyumlu hale getirilmiş durumda. 

Gördüğünüz gibi, sevgi dolu arkadaşlarımın neredeyse %60 Swami Maharaj'ın öğrencileridir. Swami Maharaj'ın öğrencilerinden %60 ı benim dostum ve Sri Çaitanya Saraswat Math için sevgiyle çalışıyorlar ve bana karşı da sevgi dolular. O halde benden birşeyler alıyorlar, aksi halde neden bana karşı sevgi dolu olsunlar? Ellerine ne geçiyor ve neden bunu başkalarına veremiyorlar, işte bu anlayış. Hep bunu yapmaya çalışıyorum. Gördüğünüz gibi, Guru Maharaj'ın zamanında birçok sannyasi Guruydu, Swami Maharaj zamanında da öyleydi. Öğrenci elde etme sorunları olmadı. Bana olan sevgilerinden ve Guru Maharaj'a olan saygılarından öğrenci almadılar.

Benim vaaz verme işim için çok fazla çaba harcıyorlar - ve büyük bir sevgiyle. Yudhamanyu Prabhu Swami Maharaj'ın öğrencisidir. Ve gözü hiç bir şey görmeyen bir izleyici arkadaştır, elinden ne gelirse yapmaya çalışıyor. Gördüğünüz gibi, nereye baksam Londra'da, Amerika'da, Avustralya'da Guru Maharaj'ın az sayıda öğrencisi var, hemen hepsi Srila Swami Maharaj'ın öğrencileri. 

Bu şekilde evrensel bir din oluşturmaya çalışıyorum, buna jaiva-dharmma adı verilir, Guru -varga'mızın, Srila Swami Maharaj'ın, Prabhupad Saraswati Thakur'un verdikleri ad budur. Saraswati Thakur'dan başladı. Ve şimdi bütün dünya  onların lütuflarıyla Hare Krishna maha-mantra söylüyor. Gerçekleşmiş  durumda, ama şanssız ruhlar bunu elde edemiyorlar, bu da üzüntü verici. Ego herkesin en kötü düşmanıdır. Yok edilmesi gerekir. Nasıl mümkün olacak, bilemem. 

Bu sabah bir mektup dinledim."Sizin Guru Maharaj'ınız ve benim Guru Maharaj'ım, sizin Guru Maharaj'ınız ve benim Guru Maharaj'ım, sizin Guru Maharaj'ınız ve benim Guru Maharaj'ım..."  o mektupta pek çok kez böyle diyordu. Srila  Swami Maharaj'ın öğrencisiydi, ve "Sizin Guru Maharaj'ınız ve benim Guru Maharaj'ım," diye söz ediyordu. Oysa biz bu anlayışa alışkın değiliz. Bizler böyle söylemeyiz ve böyle bir kasıtta da bulunmayız. Hep bir farklılığı vurgulamak, "Sizin Guru Maharaj'ınız ve benim Guru Maharaj'ım".  Bu iyi bir anlayış değil. Ama onlar o türlü anlayışa alışkınlar. Ve sorun da budur. Bunu ortadan kaldırmak gerekir. Bizler hepimiz bir ailenin içindeyiz. Bu anlayış gelmelidir. Babam, amcam ve büyük babam, amcamın oğlu, yeğenim, hepimiz bir aileyiz. O halde neden kavga edelim? Bu bir. İkincisi, eğer bir kişi biraz farklı bir şekilde gidiyorsa onları sampradaya'mızda tutmaya çalışacağız, bir şekilde uyum ruhu yaratacağız. Bu topluluğumuz için iyi olandır. Bu dünyada sayıca çok azız. Dünyada bir çok insan yaşıyor. İçlerinden kaç tanesi Krishna bilinci çizgisinde? Çok azı. Yüzdesi yok. Belki % 0.005 kadarız. Ve eğer kavga edersek Krishna bilincini nasıl yaymaya çalışabiliriz? 

Bazı adanmışlar Guadalajara'ya geldiler. Benden inisiasyon aldılar. Bir ISKCON-Guru hemen bana yaklaştı ve konuştu. Çok mutluydu, bana sordu, "Maharaj, sizden inisiasyon alan çocuklar bizim ISKCON mandir'imizde hizmet ediyorlar. Şimdi sizin öğrencileriniz oldular. Bu durumda arzunuz nedir, ISKCON'a hizmet etsinler mi, etmesinler mi? Ve ben de şöyle cevap verdim, "Neden ISKCON'a hizmet etmesinler? Anlayamıyorum. ISKCON'da hizmet yapıyorlar ve bence bu da çok iyi bir şey. Onlar hizmet edebilirler, ama siz de onlara karşı anlayışlı olmalısınız. Onlara hiçbir şekilde Guru-Vaisnav'ı aşağılamamalısınız. Onlar da size mutlulukla hizmet ederler." Gerçek anlayış budur. Sannyasi'lerin çoğu Guru Maharaj'ı görmeye gelirler, sannyasilerle beraber bir çok adanmış da gelir. Ama bizler onların gurularını kötülemeyiz veya bizim topluluğumuzun dışından olduklarını düşünmeyiz. Bir aileden olduğumuzu düşünürüz. O benim amcamın oğlu, o benim erkek kardeşim, o benim kuzenim, bunun gibi. 

Duygularımız bu ruh hali içindedir. Gördünüz, bazen başka Maharaj'ların öğrencileri Math'a beni görmeye gelirler, Parvvat Maharaj, Goswami Maharaj, Madhav Maharaj, Jajavar Maharaj, onların öğrencileri bazen beni görmeye gelirler. Ve eğer ruh halimizi görseniz şaşarsınız. Anlayamazsınız, o kişi Guru Maharaj'ın öğrencisi değildir ve ben de onun Guru'sunun öğrencisi değilim. İlişkimiz bu şekildedir. Bu duygulara sahip olunca, ailemiz içinde mutlu oluruz. 

Ben her zaman bunları düşünüyorum, her gün başımı ağrıtan konu budur. Batıdan çok mektup geliyor ve mektupların hepsi de çok hoş değil. Bazı mektuplar biraz acı, bazı mektuplar biraz buruk, bir sürü şeyden söz ediliyor. 

Guru tektir. Duygular böyle oluşmalı. Kişinin Guru'sunun adını söylemesi gerekmez, benim Guru'mun adını da söylemek gerekmez. Bizler hepimiz kardeşiz. Tanrının merkezdeki Oğul olma hali. Mahaprabhu'nun kavramı budur: Tanrının Oğul hali. Oğul olma; babaya, anneye, amcaya, kızkardeşe, yeğene, dostlara, hizmetkarlara, bir sürü şeye  sahip olma anlamına gelir. O, aile içinde tam ortada yaşar. Bu Tanrının Oğul halidir. Ve bizler Tanrının hizmetkarının, hizmetkarının, hizmetkarıyız. Yani Krishna-nanda-gopa-kumar-raya. O, Nanda Maharaj'ın oğludur. Ve bizler de ona ibadet ediyoruz. O zaman herkesle ilişkimiz her zaman iyi olacaktır. Ve uğraşlarımız uyum içinde olduğunda, bu çok fazla mutluluk veren bir şeydir.

Jay Srila Guru Maharaj