Summary: In praise of Spd Jajavar Maharaj

Konu özeti:

1946 yılında Srila Guru Maharaj'ın nilüfer ayaklarına büyük şans eseri geldiğim zaman, iki ay sonra, Srila Guru Maharaj beni buradan Sridham Puri'ye, Sri Jagannathdev'in Araba Festivaline götürdü. O dönemde Sripad Bhakti Vichar Jajavar Maharaj ile ilk kez karşılaştım.
Sripad Jajavar Maharaj Srila Bhakti Siddhanta Saraswati Thakur'un son sannyasi öğrencisi idi. Srila Saraswati Thakur ayrılmadan birkaç ay önce, Jajavar Maharaj'a sannyas verdi.
O sıralar Jajavar Maharaj sannyas almaktan korkuyordu. Srila Prabhupad (Saraswati Thakur) ona neden tereddüt ettiğini sordu. Jajavar Maharaj sannyasın çok ciddi olduğunu, kendisinin çok genç olduğunu ve eğer kaldıramazsa çok zor olacağını ve bu yüzden çok fazla korkusu olduğunu söyledi. Srila Saraswati Thakur, sen Abhay-Charan'a, Tanrı'nın korkusuz ayaklarına sığınacaksın, tereddüte ne gerek var, dedi. Sannyas her şeyi inkar etmek ve Guru-Vaishnava'nın yakın sevasına sığınmak demektir. Prabhupad ona sannyas verdi ve Jajavar Maharaj sannyasını sonuna kadar güzel bir şekilde sürdürdü.
Otuz yıl kadar önce, birkaç Vaishnava pranam ile ilgili olarak birkaç sloka yazmıştım. O dönemde Sripad Jajavar Maharaj'ın pranamı üzerine de Sanskrit bir sloka yazmıştım.
(Slokayı okur.) Guru Maharaj ve Jajavar Maharaj bu slokadan çok mutlu oldular.
Srila Guru Maharaj'ın lütfuyla Jajavar Maharaj'la birkaç kere karşılaştım. Jajavar Maharaj zaman zaman Srila Guru Maharaj'a gelirdi ve şöyle derdi, ben sadece sizin darshanınız için gelmiyorum, buraya geldiğim zaman Guru Maharaj'ımın sangasına (birlikteliğine) de sahip oluyorum. O, Srila Sridhar Maharaj ve Srila Saraswati Thakur'un birbirlerinden farksız olduğunu hissediyordu.
Srila Saraswati Thakur'un ayrılışından sonra, Guru Maharaj'ımızın Ruhani Kardeşlerinden pek çoğu Guru Maharaj'ımızın, Srila Bhakti Raksak Sridhar Dev-Goswami'nin sevgi dolu birlikteliğine sahip olmak için hep buraya gelmek istediler.
Jajavar Maharaj Srila Saraswati Thakur'un Gaudiya Mission'una çok genç yaşta katıldı. Şarkıları çok güzel bir şekilde söylerdi, çok sadeydi. Yazdığım sloka onun çok sade olduğundan ve bedeninde olumsuzluktan eser bulunmadığından söz eder, o her zaman çok mübarek bir görünüme sahipti ve Srila Saraswati Thakur'a hizmet etmek için elinden geleni yapardı.
Büyük bir pandit değildi, ama pek çok pandit onun öğrencisiydi. Neden? Çünkü o sade ve yüce bir Vaishnava idi.
Ben Sripad Jajavar Maharaj'ın, bir gölge gibi, her zaman her yere Guru Maharaj'ımızla beraber gittiğini gördüm. Jajavar Maharaj burada büyük zorlukların olduğu dönemde Srila Guru Maharaj'a büyük teselli verdi. Srila Guru Maharaj'ın borcunu ödemek için onun önderliğinde bir sürü yere gittik. Sripad Goswami Maharaj da bağış toplamaya giderdi. Srila Guru Maharaj çok mutlu olurdu.
Dahası Jajavar Maharaj Srila Guru Maharaj'ın sevasını neden doğru dürüst yapmıyoruz diye bazen bizi tehdit ederdi (azarlardı).
Misyona katıldıktan sonra, Srila Saraswati Thakur Jajavar Maharaj'a Sanskrit öğrenmesi için imkan tanıdı. Eşi bulunmaz bir Srimad-Bhagavat pat ve kirttan verdi.
Jajavar Maharaj'dan duyduğuma göre, Srila Saraswati Thakur ayrıldıktan sonra, yegane sığınakları Srila Guru Maharaj'dır ve Srila Guru Maharaj Rupanuga Sampradaya nektarını dağıtabilen yegane kişidir. Sripad Madhusudan Maharaj da önceki gün buraya geldi ve böyle konuştu. Swami Maharaj, Goswami Maharaj, herkes şunu söyledi: "Srila Sridhar Maharaj konuşurken Guru Maharaj'ımızın konuştuğunu düşünüyoruz."