Kitaplar ve Yayınlar

Doktor Kendini İyileştir   

(Srila Bhakti Rakşak Sridhar Dev-Goswami Maharaj'ın konuşmaları ve yazıları Sripad Bhakti Sudhir Goswami Maharaj tarafından derlenmiştir) 

Srila Sridhar Maharaj; kusur bulmak yerine kendini analiz etmek ve kendini düzeltmek. 

Yabancı bir ülkeye koloni kurma ruhuyla, kötü bir amaç olan sömürü için gelmiş bulunuyoruz. Sömürmek amacıyla bu maddesel dünyayı koloni haline getirdik ve tepki olarak da acı çekiyoruz. Üstteki örtü tamamen kaldırılmalıdır ve içimizdeki kişi, en ince ego dışarıya çıkmalıdır. Bu kaba yaramaz egonun altında daha ince bir ego - ruh - bulunur ve o da o toprağın çocuğudur.

Kusur bulma bizi yanlış yöne götürür. Başkalarında kusur bulma negatiftir. Bizler şöyle hissetmeliyiz, "Dikkatimi yüzde yüz kendimi düzeltmeye vereceğim. Benim sorumluluğum budur."   'Doktor, kendini iyileştir.'  Krishna bilincinin güvenilir öğrencisinin prensibi bu olmalıdır. Bu da pozitifir yöndür; negatif, dolaylı olan ise, başkalarının uygulamalarını yargılamak ve onlarla nasıl ilişki içinde olunacağını hesaplamaktır. İyi olanla ilişkide olacağım ve belli standartta olmayanlardan uzak duracağım. Ama bu yaklaşım negatif tarafın yaklaşımıdır ve pozitif taraf kadar önemli değildir. Heryerde iyi olanı görecek kadar iyimser olmalıyız ve kendimiz için de şöyle düşünmeliyiz, "Benim bilgim ve bakış açım kötü, bu nedenle başkalarını doğru dürüst göremiyorum."  'Doktor kendini iyileştir.' 

Eğer acharımız yani kendi uygulamalarımız iyi gidiyorsa, ancak o zaman başkalarına vaaz verecek bazı niteliklere kavuşabiliriz. Kendisi normal olmayan biri başkalarını nasıl normal hale getirebilir? 

Eğer Kutsal Adı almak durumundaysak o zaman düşünülmesi gereken çok şey var. En başta da kaçınılması gereken ve doğru idraki engelleyen on saygısızlık var. Doğru idrak, negatif taraftan kurtaran doğru tavıra ve pozitif kazanıma yardımcı olur. Maya, yanılgı, yanlış anlama, yanlış yönlendirmedir. Bizler çevreyi yanlış yönlendiriyoruz. 

Güçlük aşikardır ve intihardır. Bazen nedensiz merhamet isteriz; aynı zamanda da aynı çizgide olan diğer kişilere tahammül edemeyiz. Başkaları söz konusu olunca yargılamaya kalkışırız: "O niçin 'nedensiz merhamet' elde etsin? Bir sürü kusuru var, bir sürü ters davranışı ve yetersizlikleri var. Neden kabul görsün veya ona bir fırsat daha verilsin?" Ama sıra kendimize gelince - şunu isteriz, "Tanrım, beni yargılamaya kalkma, aksi halde hiç umudum kalmaz." 

Jnana-sunya-bhakti. "Eğer yargılarsan, hiç umudum yok demektir. Lütfen bana lütfunu bahşet, ancak o zaman Sana yaklaşmayı umabilirim, ilerlemek için kendimi Sana sunuyorum; eğer bana karşı çok yumuşak olursan bende kusur bulmazsın"; ama bir yandan da, bir solukta şöyle deriz, "Neden bu niteliksiz adam lütuf elde etsin? Neden merhamet ve şefkat elde etsin?" Bu içimizde var olan iki yüzlülüktür ve içsel olarak büyük sorun yaratır. Bu intihardır. 

Bu Vaishnava-ninda'dır, Vaishnava-aparadha'dır. Bir kul Tanrı tarafından kabul edilmiştir ve zamanla arınacaktır; oysa bizler onda kusur bulmak için çok hevesliyiz. Bu kendi ilerlememiz için çok tehlikelidir; intihardır. Eğer kendim için daha üstün birşey istiyorsam ama Tanrı'nın başkalarına aynı şekilde davranmasına tahammül edemiyorsam, en zor durum budur. 

Genellikle Vaishnava-aparadha'nın temeli budur. Bir kişi Tanrı tarafından kabul edilmişse ve onu yavaş yavaş arındırıyorsa, biz ise onun içindeki kirli artıklara ve zorlandığı şeylere bütün dikkatimizi veriyorsak, sonunda ondaki bütün sıkıntılar bana transfer olur. Asıl deneyim budur. Eğer ben başka bir adanmışın kusuruna dikkat çekiyorsam, bu bana geçecektir. Bu böyledir. Bizler deneyimlerimizden ve shastradan bunu gördük.